ESPECIAL - CONCENTRACIÓN DÍA CONTRA A VIOLENCIA DE GÉNERO EN A GUARDA

El pasado día 25 de Noviembre de 2011, coincidiendo con el día contra la Violencia de Género se celebró en la Plaza del Concello de A Guarda una concentración convocada por CDL en la que participaron cerca de una treintena de personas, contando con representantes de partidos políticos, representantes municipales, entre otros.

COMUNICADO CO GALLO DO

DÍA INTERNACIONAL

CONTRA A VIOLENCIA DE XÉNERO

25.NOV. 11

O 25 de novembro foi declarado día Internacional contra a violencia cara ás mulleres na primeiro encontro feminista de Latinoamérica, que se celebrou en Bogotá en Xullo de 1981. Neste encontro as mulleres denunciaron a violencia de xénero en todos os ámbitos da sociedade, os malos tratos e os asasinatos no fogar, as violacións, e acoso sexual, e a violencia en xeral cara ás mulleres, incluída a tortura e os abusos sufridos por prisioneiras políticas.

Se elixise este día para non esquecer o asasinato das irmáns Mirabal, tres activistas asasinadas no 1960 en mans da policía secreta del ditador Trujillo, na República Dominicana. No ano 1999 a ONU deu o carácter oficial a esta data.

As agresións e asasinatos de mulleres aparecen a diario nos nosos xornais, son tan cotiáns que empeza a asumirse como algo inevitable. Pero non hai nada de inevitable nin de fatal na violencia de xénero, o certo é que no non se está a facer todo o posible para evitalo.

Cave destacar que no ano 2011 o número de vítimas da violencia de xénero son 61 e un número moi elevado o número ideal sería numéroo 0. Un rapaz facíame unha pregunta o ano pasado por estas datas, cando será o ano que o número de vítimas será cero? A miña contestación foi, que chegara ese ano, cando toda a sociedade guardesa galega e española teña que remar na mesma dirección para que os dereitos dos homes e das mulleres sexan totalmente iguais.

A violencia de xénero existe porque existe unha relación desigual entre homes e mulleres. Ata que os homes deixemos de pensar que as mulleres son cidadáns de segunda clase non se rematará con este problema. Teñen que deixar de estar a encabezar as porcentaxes de pobreza, e menor salario,e de precariedade laboral.

A violencia de xénero ten un obxectivo claro, o de volveras inferiores e atemorizalas para exercer sobre elas un control férreo que afirme o poder patriarcal. Consegue en murchos casos paralizaras, destruír a súa autoestima e a súa capacidade de reacción. Debemos romper esta cadea que se nos impón, descubrir os mecanismos de opresión e rematar con eles.

Debemos impulsar un debate social profundo para cuestionarnos todas as estruturas que reproducen e manteñen esta situación de discriminación das mulleres. É necesario que a coeducación sea unha realidade en todos os tramos do ensino e da vida social en xeral, para facer desaparecer a discriminación e a exclusión que padecemos en moitos ámbitos, dando paso a unha igualdade real. É, polo tanto, un traballo de transformación social, intenso e cotidian, no que temos por diante, en todas e cada unha das esferas nas que nos movemos, para que o día 25 de novembro deixe de ser unha data de necesaria reivindicación.

Xermán Cordero Verde

Ante o Día da Violencia De Xénero

“EL MANDÓUME FLORES HOXE"

Hoxe non é o meu aniversario nin ningún outro día especial; tivemos o noso primeiro desgusto a noite el dixo moitas cousas crueis que na verdade me ofenderon. Pero sei que está arrepentido e non as dixo en serio, porque el me mandou flores hoxe. Non é noso aniversario nin ningún outro día especial

Parecía unha pesádela, pero das as pesades espertas e sabes que no es reais; levanteime esta maña dorida e con mazaduras en todos lados, pero eu sei que está arrepentido; porque el me mandou flores hoxe. E non é Día de San Valentín nin ningún outro día especial; a noite golpeoume e ameazou con matarme nin el maquillaxe nin as mangas longas podían esconder as cortes e golpes que me ocasionou esta vez. Non puiden ir o traballo hoxe porque non quería que desen conta.

Pero eu sei que está arrepentido; porque el me mandou flores hoxe. E non era o día das nais nin ningún outro día; a noite el volveu golpearme, pero esta vez foi moito peor. Si logro deixalo:

que vou facer?
Como podería sacar eu soa adiante os nenos?
Que pasará se nos falta o diñeiro?
Téñolle tanto medo!
Pero dependo tanto del que temo deixalo.

Pero eu sei que está arrepentido, porque el me mandou flores hoxe.
Hoxe é un día moi especial; é o día do meu funeral. A noite por fin, logrou matarme. Golpeoume ata morer. Se polo menos tería tido o valor e a fortaleza de deixalo. Hoxe non tería recibido flores

ANONIMO

FOTOGRAFÍAS